Colloidaal Zilver & Goud

 

 Leven en welzijn...

 

 


Colloïdaal zilver en goud (zie ook: www.goudelixer.com ) staat voor de aanwezigheid van de kleinste colloïdale zilver- gouddeeltjes in gedestilleerd water. 

 

  Middels een hoog voltage- generatorsysteem is het mogelijk om staafjes zuiver 99.999% zilver of 24 karaat gouddeeltjes in water op te lossen. Hoe gaat dat in zijn werk?

 

Er wordt een paar duizend volt opgewekt waardoor er constante plasmavlam tussen de staafjes ontstaat. Deze plasmavlam in het water zorgt voor de verbranding van het zilver of goud. Het is een langdurend en zorgvuldig proces...

 

Hierbij komen de zilver- gouddeeltjes zwevend in het water vrij. De kleinste atomaire deeltjes hebben elk een gelijke electromagnetische lading en stoten elkaar blijvend af.

 

 

 

  Wetenschap over écht colloïdaal zilver

 

 

Colloïdale zilverdeeltjes hebben een gelijke electro- magnetische lading, stoten elkaar daardoor af, en blijven tijdloos en onafhankelijk zweven in het gedestilleerde water. Ionisch zilver doet dat vanwege haar ongelijke lading niet! Daarom is "Ionisch" zilver geen deeltjes vorm van zilver maar een opgeloste vorm van zilver. Technisch gezien is een zilver ION een enkelvoudig atoom waarbij een electron in de buitenste schil ontbreekt. Het aantal en de rangschikking van de electronen in de buitenste schil van het atoom bepalen daarom de fysische eigenschappen. Als er een electron verwijderd zou worden, veranderen de fysische eigenschappen dramatisch…

 

Omdat Zilver als “metaal’ niet in water oplosbaar is bestaat IONISCH zilver alleen als `vorm` in een vloeistof.

 

Bij gebruik is deze conclusie écht van belang. Wat gebeurt er met `Ionisch` zilverwater en wat gebeurt er met `colloïdale` zilverdeeltjes als het water daarvan VERDAMPT?

 

Zilver 'ionen' in een water oplossing kunnen niet bestaan zonder water, dus als het water verdampt moeten de zilver ionen (kationen) zich binden met beschikbare anionen. De dominante anionen (in een colloïdaal zilver oplossing wél aanwezig) zijn een hydroxyl groep en een carbonaat. De verbindingen die dan ontstaan zijn zilverhydroxide en zilver carbonaat. Zilverhydroxide is instabiel en valt uiteen tot ZILVEROXIDE en water. Het zilvercarbonaat valt uiteen tot zilveroxide en kooldioxide.

 

Dit proces begint als een zilverion wordt gedwongen om te binden met een anion en er een enkel molecuul wordt gevormd. Door het ontbreken van afstotende kracht worden de moleculen tot elkaar aangetrokken. Dit wordt de “van der Waals” werking genoemd. Een aantrekkingskracht waardoor ze aggregeren en deeltjes gaan vormen. De grootte van de deeltjesgroei wordt beperkt door de verminderde beweeglijkheid van de moleculen wanneer het water verdampt...

 

Kort en simpel gezegd: Bij een ionische zilveroplossing zal na verdamping van het water zilveroxide overblijven wat minimale anti-bacteriële eigenschappen bevat zodat de werking en effectiviteit in feite vrij gering is.

 

Als het water van écht colloïdaal zilver verdampt vormen de zeer kleine zilveren deeltjes een dunne filmlaag van zuiver metallisch zilver. Metallische colloïdale zilverdeeltjes behouden de anti-bacteriële eigenschappen van zilver en beschermen derhalve écht tegen ongewenste bacteriële groei.

 

Dit is van groot belang bij desinfecterende toepassingen en ongewenste bacteriële groei.

 

Klik op de onderstaande link (word doc.) voor meer informatie aangaande publicaties van wetenschappelijk onderzoeken c.q. toepassingen van Colloidaal Zilver & Goud.

 

 

Meer weten?

 

-  Klik linksboven op "contact".

  

 -  Vul uw naam, telefoon, email en bericht in, en klik op verzend.

 

-  Wij proberen uw mail zo snel mogelijk te beantwoorden.